Een harde boodschap

Stel dat je als leidinggevende een moeilijke beslissing neemt. Je wijst een medewerker op onvoldoende resultaten. Je geeft feedback op iemands functioneren. Je zet een ontslagprocedure in. Tegelijkertijd gaat het je aan het hart. Ja, je wilt je verantwoordelijkheid nemen voor het bedrijf. Je wilt óók je medewerker niet beschadigen. Hoe communiceer je zoiets?

‘Ik moet helaas een lastig gesprek met je voeren’

‘Ik kan niet anders dan besluiten om….’

Dat komt warm en menselijk over. Jíj bent het niet die deze harde boodschap zendt, persoonlijk ben je vol goede zin. Persoonlijk wil je je blijven verbinden. En je zoekt naar wat je verder nog voor je medewerker kan doen.

Maar wacht even. Voor wie is dit eigenlijk fijn?

Want als jij als leidinggevende iets ‘moet’, van wie moet dat dan? En wanneer jij als leidinggevende niet anders kan dan een vervelende beslissing nemen, wie is dan verantwoordelijk voor deze beslissing? Maak je jezelf dan sterker of zwakker? Welke plek neem jij eigenlijk in in het systeem door zo te communiceren?

Binnen de theorie van de verbindende communicatie betekent communiceren dat je iets doet omdat je het moet - schrik niet: slachtofferschap. En dat zet de medewerker in de dader-rol.

Wat betekent kwetsbaar in leiderschap voor jou? Hoe ver durf jij te gaan om recht te doen aan jouw taak én aan je medewerker?

Systemische individuele coaching integreert communicatie met de systemische blik. Interesse?